Off limits!

PART 2 COMING SOON!

Zwijgend kijkt Anne naar de druppels koffie die veel te langzaam in haar kopje druppen. Wat duurt de dag weer lang. Ze legt haar vingers tegen haar slaap en masseert zachtjes haar hoofdpijn weg. Haar kantoorbaan wordt elke dag saaier en Anne verveelt zich erg. Ze heeft zoveel ambities, maar na haar studie kwam ze helaas niet direct aan een baan en dit baantje als accountant betaalt haar rekeningen en kan ze daarom ook niet zomaar opzeggen.

Als haar kopje koffie gevuld is, pakt ze het uit de halter en loopt langzaam de trap op naar boven. Nog een halve dag te gaan. Zuchtend gaat ze zitten waarbij ze zich nog één keer uitgebreid uitrekt. Haar lange sierlijke armen strekken zich weid uit, waardoor haar blouse zich even strak om haar borsten trekt. Ze voelt hoe haar tepels tegen de stof naar buiten drukken. Ze strijkt haar lange donkerbruine haren naar achteren en rolt haar nek langzaam van links naar rechts. De lange dagen achter het bureau vergen veel van haar spieren en ze voelt zich stijf. Een goede massage zou nu zo fijn zijn! Anne haalt diep adem, zet haar handen op haar toetsenbord en begint te typen.

“Mag ik even jullie aandacht?” Het is de stem van Dennis, Anne’s baas, en iedereen kijkt om van zijn bureau. Dennis is het type man waar iedereen direct aandacht aan schenkt. Eigenlijk hoeft hij niet om aandacht te vragen. Alle dames in het team zijn erg blij met hem. Hij is vriendelijk, ambitieus, staat altijd voor iedereen klaar en met zijn aantrekkelijke charme, windt hij zowel elke vrouwelijke, als elke mannelijke collega om zijn vinger. Dennis is nog geen 38 jaar oud, maar begint langzaam toch erg grijs te worden. Zou hij veel stress hebben? vraagt Anne zich af.  Desalniettemin staat hem erg goed, dat grijze haar. Zijn ijsblauwe ogen komen er nog beter door uit en ook de rimpels die zijn gezicht tonen, misstaan hem niet. Anne wordt altijd een beetje verlegen van zijn charme. Hij heeft een goed lichaam en weet dat altijd goed te tonen in zijn mooie op maat gemaakte pakken. Dennis doet zijn jasje uit en legt het op de tafel voor hem. Zonder jasje waren zijn spieren nog beter zichtbaar. Alle ogen zijn nu op Dennis gericht. Stop met staren! fluistert Anne tegen zichzelf en ze loopt rood aan. Concentreer je!

“Onze jaarlijkse kerstborrel komt er weer aan en we zijn al druk met organiseren. Tot die tijd moet er helaas nog even hard gewerkt worden met deze drukte. We weten dat dit veel van jullie vraagt en we hebben besloten jullie daar nu al vast een beetje voor te belonen.” Oh Dennis, jij mag mij altijd belonen, lekkerding! Anne schrikt van haar eigen gedachten en schudt even met haar hoofd, alsof ze daarmee al haar fantasieën van zich af wil schudden. “We hebben gehoord dat veel van jullie klagen over nek- en rugklachten en willen daarom een bureaumasseur in dienst nemen.” zegt Dennis rustig. Zijn lachrimpels vormen zich en de meest onweerstaanbare lach komt tevoorschijn op zijn gezicht. Een masseur? Precies wat ik nu nodig heb, denkt Anne, en klapt in haar handen. “Heerlijk!” lacht ze en kijkt dan om haar heen. Zei ze dat nou hardop? Dennis kijkt haar aan en knipoogt. “Jij bent vanavond het eerst aan de beurt”. Aan de beurt… wat een heerlijke woordkeuze. Anne voelt hoe ze verlangt naar zijn handen, zin heeft om zijn lichaam te voelen. Jammer dat Dennis zelf de massages niet geeft denkt ze en schudt opnieuw haar hoofd. Hoe kan ze nu zo over Dennis denken? Hij is haar baas en echt off-limits. Bovendien is ze sinds korte tijd weer vrijgezel en vindt het eigenlijk wel prettig geen man in haar leven te hebben.

Om half 6 kijkt Anne op haar horloge. De dag is al een halfuur om! Opnieuw had het werk zich opgestapeld en had ze tijd niet meer in de gaten gehad. Als ze om zich heen kijkt, ziet ze dat al haar collega’s al zijn vertrokken zonder iets te zeggen. Ach, ze lag toch niet zo goed in de groep. Haar collega’s waren allemaal ouder en waren dolgelukkig met hun saaie kantoorbaantje. Met haar grote passie voor dansen en haar ambitie om door te groeien en danslerares te worden, vond ze niet veel aansluiting. Weer een dag was om en eindelijk kon Anne haar spullen opruimen en thuis gaan ontspannen. Als ze opschoot, kon ze de laatste bus nog halen. Dennis had haar na het gesprek geen details meer gegeven en ze was er daarom maar vanuit gegaan dat hij het als een grapje bedoeld had. Ze staat op en pakt haar spullen in haar tas. Snel trekt ze haar taupekleurige jas aan en wikkelt haar warme, grijswollen sjaal om haar hals. Ze snelt naar de uitgang en kijkt nog kort op haar horloge. Shit! Nog precies vijf minuten had ze om de bus te halen, maar ze moest nog naar de halte lopen.

Anne snelt haar pas, maar haar hoge hakken houden haar tegen. Au! Ze had de zwartleren laarzen net twee dagen geleden gekocht in de outlet en was er helemaal verliefd op. De schacht kwam tot over haar knieën en het glanzende leer lieten haar benen er zo lang en slank uitzien. De hoge hakken gaven haar billen een licht pusheupeffect en ze voelde zich sexy en vrouwelijk. Haar werk mocht dan erg saai zijn, Anne deed altijd haar best om er goed uit te zien. Met haar 170 cm, 67 kg en mooie rondingen voelde ze zich jong en mooi. Ze was trots op haar lichaam en haar glanzende bruine haren en vond dat ze dat best mocht laten zien.

Met het steeds sneller tikken van haar naaldhakken, pijnscheuten in haar enkels en een bonkend hoofd probeert Anne te rennen naar de bushalte. Plotseling begint het zachtjes te druppen uit de hemel en als de zachte druppels steeds harder en frequenter uit de lucht komen vallen, stopt Anne met rennen. Met deze laarzen is ze niet in staat in de regen te rennen en uitgeput geeft ze het op. Als ze bijna bij de halte is, rijdt de bus aan haar voorbij. Ze zwaait en roept, maar de bus rijdt door. Nee! Wat nu?! Het is de laatste bus en dat betekent dat ze weer een taxi moet bellen en dat geld wil ze nu eigenlijk niet uitgeven. De laarzen waren weliswaar een investering, maar helaas  ook een gat in haar portemonnee geweest. Met een diepe zucht laat Anne zich op het bankje van de bushalte vallen en staart weemoedig voor zich uit.

“Kan ik je een lift geven?” klinkt het ineens en Anne schrikt op uit haar gedachten. Het is Dennis. Zijn ijsblauwe ogen kijken haar bezorgd aan vanuit zijn grote, zilveren Mercedes. Ik zie er niet uit! Is het eerste wat Anne denkt en snel staat ze op.  De regen druipt uit haar lange haren en haar blouse is doorweekt en schijnt lichtjes door. Waarom had ze haar jas niet goed dichtgeknoopt? “Ik heb de laatste bus gemist maar ik heb al een taxi gebeld, dankjewel.” Ze heeft nog helemaal geen taxi gebeld, waarom liegt ze? “Weet je het zeker? Ik heb zo een afspraak met de masseur, wil je mee?” Maakte hij dan toch geen grapje? “Ik heb je toch beloofd dat je vandaag aan de beurt was?” Met dezelfde onweerstaanbare lach kijkt hij Anne aan en ze ziet de twinkeling in zijn ogen. Meende hij dit nou, of speelde haar fantasie weer op? “Als je niet wil, laat ik morgen een ander voor.” Anne voelt opnieuw het verlangen groeien zijn handen op haar lichaam te voelen en twijfelt. “Ik ben wat verlegen…” zegt Anne zacht en kijkt verlegen in zijn ogen. “Waarvoor? Je hebt toch een massage nodig? Ik heb gezien hoe je je steeds aan het uitrekken bent op werk. Volgens mij zijn al je spieren verstijfd.” Hij heeft gekeken hoe ik me heb uitgerekt? “Stap in! Maak je geen zorgen” hij knipoogt opnieuw. Wat heb ik te verliezen? Denkt Anne. Ze loopt naar het bijrijdersportier en stapt in naast Dennis , haar baas Dennis, haar onweerstaanbaar knappe baas Dennis.

TO BE CONTINUED!

Eén opmerking over 'Off limits!'

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: